De tweede helft stond onder leiding van René Wiedijk, voor de gelegenheid geassisteerd door Jacco Bulterman en Simon Schram. Ron's vrouw Anita, de dochters van Ron en Anita en zijn zus Minnie waren aanwezig bij de wedstrijd, evenals een groot aantal van onze leden.
Hieronder het bericht zoals dat in het Dagblad voor West-Friesland heeft gestaan.
Passend eerbetoon aan overleden arbiter - Grauwsluier voelbaar
door Martien Schurink
Enkhuizen - Bijna voelbaar was de grauwsluier die zondagmiddag hing boven het sportpark van West Frisia, waar vijf weken geleden - in de rust van de wedstrijd tegen Grasshoppers - scheidsrechter Ron Snijders uit het leven werd weggerukt door een acute hartstilstand. Gisteren moest de tweede helft van die wedstrijd worden afgewerkt, maar niemand in Enkhuizen die daarin echt zin had.
Het was goed dat mevrouw Snijders en haar vier kinderen vanuit Heerhugowaard naar het gedateerde voetbalcomplex aan de Immerhornweg waren getogen om te zien waar ze hun echtgenoot en vader op 18 oktober verloren aan de dood. Maar ook om de spelers, die allen ooggetuigen waren van het drama, een hart onder de riem te steken. ,,Mijn man heeft de wedstrijd niet kunnen voltooien. Ik voelde dat ik dit voor hem moest doen. Daarom ben ik nu hier.’’
De tragische gebeurtenis hakte er bij de spelers stevig in. Het bestuur van West Frisia belegde een ’nazorgbijeenkomst’ in de kantine, waar spelers en begeleiders met elkaar spraken en rouwden en probeerden de schok te verwerken.
En er was gistermiddag, in het uur voorafgaand aan de nog te spelen tweede helft, een besloten bijeenkomst in de bestuurskamer. Daarin werd met de nabestaanden van Ron Snijders stilgestaan bij zijn dood. De COVS, de belangenclub van scheidsrechters, leverde een bijdrage aan het eerbetoon door het arbitrale trio voor het restant van het duel te laten bestaan uit vrienden van de overledene.
Foto: Dagblad voor West-Friesland
Die hadden aanvankelijk weinig te doen. Er waren geen noemenswaardige overtredingen, weinig hectische taferelen in de strafschopgebieden. Grasshoppers had meteen al het beste van het spel en trok het initiatief stevig naar zich toe. Hierbij werd de ploeg geholpen door een flinke bries in de rug. Loon naar werken kon niet uitblijven, al moet gezegd dat de 1-2 (bij 1-1 was afgetrapt) een cadeautje was. Aangeboden door doelman Groeneveld, die een hoge bal door zijn vingers liet glippen, in dank aanvaard door Hoogland die met een intikkertje kon volstaan.
Grasshoppers had, met nog slechts vijf minuten op de klok, de winst voor het grijpen, maar vergiste zich in de veerkracht van de tegenpartij. West Frisia trok alsnog alle registers open en stormde naar voren. Het sloffensief leek niets op te leveren, totdat scheidsrechter Wiedijk meende een strafschop te zien in een onschuldig lijkende charge van de Hoogwoudse doelman Ligthart op de benen van de (bijna) doorgebroken Jeroen Kroeb. Ligthart kreeg daarvoor een rode kaart, West Frisia een omstreden strafschop, die door Vis werd verzilverd. Zo werd de 1-1 van 18 oktober een 2-2, een resultaat waarmee beide partijen op deze memorabele middag vrede hadden.
